Discipline.

Κυριακή πρωι, ο καιρός βροχερός, αισθάνεσαι κουρασμένος και κρυώνεις λίγο.

Σκέφτεσαι που να τρέχω τώρα για προπόνηση, αλλάζεις πλευρά και συνεχίζεις τον ύπνο σου.

Μην ανησυχείς, δεν είσαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι... 

Easy way.

Είναι γνωστό ότι όσο περισσότερο χρόνο ασχολείσαι με κάτι, τόσο μεγαλώνουν οι προσδοκίες, οι στόχοι και τα όνειρα σου για να γίνεις καλύτερος.


Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος πρός την κορυφή.

Best victory.

Είναι η αίσθηση όταν κουμπώνεις το nock στη χορδή.

Είναι η σιγουριά με την οποία σηκώνεις το τόξο.

Είναι η αβίαστη σκόπευση του στόχου.

Είναι η στιγμή του release που ξέρεις οτι το βέλος είναι δεκάρι.

Είναι η ικανοποίηση του ότι ΕΣΥ έχεις τον έλεγχο.

Είναι η τοξοβολία στα καλύτερά της...

Wishes vs.work.

Βάζω στόχους ή επιθυμίες ?

Ονειρεύομαι ή προσπαθώ ?

Master the fundamentals.

Για να φτάσει στην κορυφή ο κάθε αθλητής τοξοβολίας χρειάζεται πάνω από όλα εξαιρετικό χειρισμό των "βασικών". Τεχνική, αυτοματισμούς, χαρακτήρα.

Και όλα τα παραπάνω τα κατακτά με διαρκή προσπάθεια σε κάθε προπόνηση, συγκεντρωμένος στο εδώ και τώρα.

Trophies.

Οι καλοί προπονητές ξέρουν ότι για να έρθουν οι επιτυχίες πρέπει οι προπονήσεις  να είναι δύσκολες ώστε οι αγώνες να είναι εύκολοι.

Οι αθλητές πρέπει να το πιστέψουν και να προσπαθήσουν.

 

Fun - da - mentals.

Τεχνική, τεχνική και τεχνική.

Kiss.

Και για τις στιγμές που όλα είναι τοοοοόσο μπερδεμένα, θυμήσου : KISS.

Good training.

Το καλό αποτέλεσμα έρχεται με την καλή προπόνηση.

Στον αθλητισμό πολλοί αθλητές εξασκούνται ατελείωτες ώρες, για μήνες, χωρίς καμία ή ελάχιστη βελτίωση.
Γιατί ?
Γιατί είναι στον αυτόματο πιλότο. Ξεχασμένοι !!!

Οι περισσότεροι όταν κάνουν προπόνηση εστιάζουν την προσοχή τους μόνο σε αυτά που ξέρουν και που μπορούν να κάνουν εύκολα. Τα γνωστά, αυτά που ξέρουν και έχουν συνηθίσει να κάνουν. Τα υπόλοιπα τα προσπερνάνε, τα αποφεύγουν ή δεν ασχολούνται όσο πρέπει. 

Οι έρευνες όμως στην αθλητική επιστήμη δείχνουν ότι για να γίνεις κορυφαίος στο άθλημά σου, πρέπει να εξασκείσαι ΚΑΙ σε αυτά που δεν μπορείς να κάνεις τόσο καλά ή δεν μπορείς να κάνεις καθόλου ή δεν νοιώθεις άνετα κάνοντας τα. Να προπονηθείς στα αδύνατα σημεία σου. Το ποιά είναι αυτά θα σε βοηθήσει να ανακαλύψεις ο προπονητής σου, με συγκεκριμένες οδηγίες και προπονητικό πρόγραμμα.

Πέρα λοιπόν από ποσότητα προπόνησης χρειάζεσαι και ποιότητα στην προπόνηση, προπόνηση με στόχο, με λόγο, με αιτία και αποτέλεσμα, με ένταση, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ.

Προπόνηση στο σώμα ΚΑΙ στο μυαλό, προπόνηση με δύναμη ΚΑΙ ψυχή.

Σε κάθε στιγμή της  προπόνησης πρέπει να έχεις στόχο να βελτιώνεις διαρκώς σώμα και μυαλό, πέρα από αυτό που αναγνωρίζεις σαν "όριο". Να φεύγεις από την προπόνηση "άλλος άνθρωπος". Μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Ρίχνοντας απλώς βέλη χωρίς να νοιάζεσαι  δεν γίνεσαι καλύτερος. Και σίγουρα δεν θα σε πάει πιο " μακριά" από εκεί που βρίσκεσαι τώρα...

 

Why.

Όλα ξεκινάνε με ένα γιατί...

Όταν είμαστε μικροί μας τρώει η περιέργεια για όλα. Γιατί αυτό, γιατί εκείνο, γιατί το άλλο. Αν είμαστε τυχεροί ακούμε τις απαντήσεις που θα δώσουν γνώσεις, εμπειρίες, προοπτικές, θα μας ανοίξουν ορίζοντες, θα καλλιεργήσουν το πνεύμα, θα μας κάνουν καλύτερους. Αν είμαστε ... άτυχοι ακούμε τα γνωστά σκάσε, δεν αντέχω, δεν ξέρω, μη ρωτάς, πίστευε και μη ερεύνα, και οποιαδήποτε πιθανή και απίθανη δικαιολογία ώστε να σταματήσουν επιτέλους αυτά τα "ενοχλητικά" γιατί.

Μεγαλώνοντας αναλαμβάνουν άλλα συστήματα αξιών να πετσοκόψουνε αυτά τα γιατί και να τα αντικαταστήσουν με εύκολες απαντήσεις, τετριμμένες απόψεις και κλισέ με αποτέλεσμα σιγά σιγά τα "γιατί" να μετατρέπονται σε μια άνευ όρων αποδοχή. Γιατί? Γιατί ΕΤΣΙ.

ΟΚ, θέλω να πιστεύω ότι οι τοξότες και τοξότριες είναι λίγο περίεργα παιδιά, πειραγμένα, με την καλή έννοια φυσικά. Ειδικά οι καλοί τοξότες ή αυτές που θέλουν να γίνουν καλές, δεν σταματάνε να ρωτάνε...

Ποιόν ρωτάνε ? Τον εαυτό τους φυσικά!!!

Όλες οι σωστές ερωτήσεις ξεκινάνε με ένα γιατί προς τον εαυτό μας. Γιατί προσπαθώ, γιατί επιμένω, γιατί θέλω να γίνω καλύτερος, γιατί να βελτιώσω την τεχνική μου, γιατί περνάω καλά, γιατί λειώνω στην προπόνηση, γιατί έκανα αυτό το λάθος, γιατί...

Και όλες οι ερωτήσεις που ξεκινάνε με ένα γιατί δηλώνουν προσωπικό ενδιαφέρον, είναι δικές μας, ξεκινάνε από μέσα μας, τις κάνουμε γιατί εμείς θέλουμε να μάθουμε, εμείς θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι, δεν παρατηρούμε τα πράγματα να γίνονται, εμείς θέλουμε να ξέρουμε το γιατί. Γιατί το βέλος έφυγε δεξιά οχτώ στις τρεις, γιατί βγήκα βιαστικά από το κλίκερ, γιατί δεν πρόλαβα να σημαδέψω, γιατί κουράστηκα, γιατί έχασα, γιατί δεν ρίχνω καλά...

Θέλεις να γίνεις καλύτερη? Ξεκίνα να ρωτάς τον εαυτό σου γιατί.

Και όσα περισσότερα γιατί ρωτάς, τόσο ξεφλουδίζεις το κρεμμύδι, και κάποια στιγμή θα φτάσεις στην σωστή απάντηση. Και η σωστή απάντηση στο άθλημα μας ξεκινάει με ένα ΕΠΕΙΔΗ ...

Κάνε συνέχεια ερωτήσεις με "γιατί", μέχρι να μην υπάρχει άλλο '"γιατί" να υπάρχει μόνο το "επειδή". Είναι ωραίο παιχνίδι, δοκίμασε το και θα δεις πολλά πράγματα με άλλη ματιά.

10 things.

Η πιο συνηθισμένη ερώτηση στον αθλητισμό έχει σχέση πάντα με το "ταλέντο".

(Πως τον βλέπετε, έχει ταλέντο ?).

Και σχεδόν πάντα η επιτυχία μεταφράζεται με όρους "ταλέντου".

(Είχε ...ταλέντο).

Και βέβαια όταν ο αθλητής το ακούει συνεχώς γύρω του, παραμελεί άλλα πράγματα, ειδικά όταν έχει κάποιες μικρές επιτυχίες στην αρχή.

( Έχω ...ταλέντο).

Υπάρχουν όμως άλλες δέκα ικανότητες που δεν χρειάζονται ταλέντο και είναι σίγουρο ότι ο αθλητής που τις κατέχει θα πάει μακριά...

 

Just play.

Ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές που γνωρίζω είναι ο Michael Jordan.

Έχω διαβάσει τα βιβλία του, είδα αγώνες, άκουσα συνεντεύξεις και πραγματικά ο τρόπος που βλέπει το άθλημα και την προσπάθεια του αθλητή, είναι μοναδικός.

Κρατάω για σήμερα την άποψη του για το παιχνίδι, τη διασκέδαση, την απόλαυση του αγώνα.

Σε μια άλλη ζωή θα είναι σίγουρα τοξότης...

 

Working hard.

Το πόσο χρειάζεται να προσπαθήσει κάποιος για να πετύχει τους στόχους του είναι διαφορετικό για τον καθένα.

Μερικές φορές μια μικρή αφήγηση τα λέει καλύτερα από χιλιάδες λέξεις.

Coding.

Βρίσκεις διαμάντια εκεί που δεν το περιμένεις. Προτάσεις οι οποίες φανερώνουν αδυναμίες σε πράγματα που συνήθως θεωρούμε δεδομένα. Διάβασα λοιπόν τα παρακάτω και μπήκα σε σκέψεις.

"... διαρκώς ανασκευάζουμε όσα λέμε. Το να μεταδώσουμε το μήνυμα μας ξεκάθαρα στο μυαλό κάποιου αλλά και να κατανοήσουμε τι προσπαθούν να μας πουν οι άλλοι είναι ένας αγώνας στον οποίο αφιερώνουμε ένα τεράστιο μέρος της ευφυΐας μας. Ολόκληροι επαγγελματικοί τομείς, από την ψυχολογία και τη νομική ως τη φιλολογία, εστιάζουν στο να καταφέρουν να μας κατανοήσουν".

Είναι δεδομένη η ικανότητα να επικοινωνούμε, αλλά δεν πρέπει να είναι δεδομένο ότι και κατανοούμε ο ένας τον άλλο. Χρειάζεται προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.

Τοξευτικό παράδειγμα : "Έλα μαλακά στις επαφές". Το τι σημαίνει για τον καθένα έχει σχέση με το πως το έχει καταλάβει, πως το έχει κωδικοποιήσει. Για κάποιον η προσοχή στρέφεται στο χέρι της χορδής, για άλλον στο στήθος, για άλλον λίγο πριν από τις επαφές, για κάποιον στο πως δουλεύει η πλάτη.

Το να έχεις λύσεις για οτιδήποτε συμβεί στην διάρκεια του αγώνα είναι ζητούμενο. Το να μπορείς να εφαρμόσεις αυτές τις λύσεις άμεσα, αποτελεσματικά, ενστικτωδώς, χωρίς μεγάλη προσπάθεια με εμπιστοσύνη, αυτοπεποίθηση και ευκολία, είναι ΤΕΧΝΗ.

Οι περισσότερες καθημερινές κινήσεις μας είναι κωδικοποιημένες και αυτοματοποιημένες από τον εγκέφαλο μας για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και εξοικονόμηση ενέργειας.

Και  αυτή η κωδικοποίηση για τους αθλητές, είναι σημαντική όσο είναι η προπόνηση και η ψυχολογική προετοιμασία. Και όταν φτάνει η ώρα του αγώνα γίνεται ακόμα σημαντικότερη.

Και η τέχνη της κωδικοποίησης, και εννοώ την ξεχωριστή - μοναδική - προσωπική κωδικοποίηση για κάθε αθλητή (δεν γίνεσαι αθλητής από το Internet), είναι κάτι που χρειάζεται δουλειά, πολλή προπόνηση, εμπιστοσύνη μεταξύ αθλητή-προπονητή και ξεροκεφαλιά στην εφαρμογή της. Δύσκολο αλλά εφικτό.

Κάθε φορά λοιπόν που ακούς μονότονα τα ίδια και τα ίδια υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Ή δεν με κατάλαβες ή είσαι σε διαδικασία κωδικοποίησης.

Γίνομαι  μονότονος, επαναλήψιμος, επίμονος, πιεστικός και ότι άλλο χρειαστεί ώστε να έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε. Πάντα για κάποιο λόγο. Ακόμα και αν δεν μπορείς να τον καταλάβεις την ώρα της προπόνησης, μη στεναχωριέσαι. Θα καταλάβεις.

Archery is bigger than life.

Ο αθλητισμός σήμερα, κατά την γνώμη μου, είναι πριν απ' όλα ψυχαγωγία. 

Είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ προσπάθεια για βελτίωση, εξερεύνηση των δικών μας ορίων, μέσο συναναστροφής και κοινωνικότητας , ένα ενεργητικό διάλειμμα από την πραγματικότητα, ο τρόπος να πάμε λίγο... παρακάτω, να βρούμε από τι είμαστε ... φτιαγμένοι, να ισορροπήσουμε, να ονειρευτούμε και να πορευτούμε. 

Το μικρό κίνητρο μέσα στον καθένα μας που μας οδηγεί στο γήπεδο. Είναι η μαγεία που μας τυλίγει και η αυτοπεποίθηση που νοιώθουμε μετά από κάθε επιτυχημένη προσπάθεια. Ο κόσμος είναι δικός μας και νοιώθουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. 

Αυτή η μοναδική αίσθηση δύναμης και ικανότητας που γιγαντώνεται μέσα μας.

Παρακολουθώ διαρκώς το τι γίνεται στην παγκόσμια τοξοβολία, πώς εξελίσσεται και προς τα που πάει. 

Την παρακολουθώ σαν δραστηριότητα, σαν Ολυμπιακό αγώνισμα και σαν επιστήμη. Είναι συγκλονιστικά τα ερεθίσματα που δέχομαι. Είναι πολλές φορές που θέλω να πιάσω το τόξο μου και να κάνω... πράγματα. 

Τις περισσότερες φορές όμως απλώς τα μεταφράζω (μέσα από την δικιά μου εκπαίδευση και εμπειρία) ώστε να γίνουν κατανοητά και εφαρμόσιμα από όλους. Το ότι όλα αυτά γίνονται μακριά από εμάς, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ονειρευτούμε, να στοχεύσουμε, να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας, να τα πετύχουμε.

Σε ότι επιλέγω να ασχοληθώ, ασχολούμαι ανεξάρτητα του αποτελέσματος . Καλύτερα να το δοκιμάσω και ας μην πετύχω, παρά να μην δοκιμάσω καθόλου. Οι γέροι του Muppet Show που κάθονται στο θεωρείο και σχολιάζουν τα πάντα από ψηλά είναι ο εφιάλτης μου. Θέλω να έχω την περηφάνια ότι προσπάθησα.

Όσα κερδίζω από την ενασχόληση μου είναι φάρος, μου δείχνει που δεν πρέπει να "κολλήσω" και ταυτόχρονα που πρέπει να πάω. Οι δυσκολίες του "ταξιδιού" δεν με τρομάζουν. Εγώ το διάλεξα, εγώ το οδηγώ, εγώ κερδίζω.