Ο αθλητισμός
σήμερα, κατά την γνώμη μου, είναι πριν απ' όλα ψυχαγωγία.
Είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ προσπάθεια για βελτίωση, εξερεύνηση των δικών μας
ορίων, μέσο συναναστροφής και κοινωνικότητας , ένα ενεργητικό διάλειμμα από την
πραγματικότητα, ο τρόπος να πάμε λίγο... παρακάτω, να βρούμε από τι είμαστε ...
φτιαγμένοι, να ισορροπήσουμε, να ονειρευτούμε και να πορευτούμε.
Το μικρό
κίνητρο μέσα στον καθένα μας που μας οδηγεί στο γήπεδο. Είναι η μαγεία που μας
τυλίγει και η αυτοπεποίθηση που νοιώθουμε μετά από κάθε επιτυχημένη προσπάθεια.
Ο κόσμος είναι δικός μας και νοιώθουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.
Αυτή η
μοναδική αίσθηση δύναμης και ικανότητας που γιγαντώνεται μέσα μας.
Παρακολουθώ διαρκώς το τι γίνεται στην παγκόσμια τοξοβολία, πώς εξελίσσεται και προς τα που πάει.
Την παρακολουθώ σαν δραστηριότητα, σαν Ολυμπιακό αγώνισμα και σαν
επιστήμη. Είναι συγκλονιστικά τα ερεθίσματα που δέχομαι. Είναι πολλές φορές που
θέλω να πιάσω το τόξο μου και να κάνω... πράγματα.
Τις περισσότερες φορές όμως
απλώς τα μεταφράζω (μέσα από την δικιά μου εκπαίδευση και εμπειρία) ώστε να
γίνουν κατανοητά και εφαρμόσιμα από όλους. Το ότι όλα αυτά γίνονται μακριά από
εμάς, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ονειρευτούμε, να στοχεύσουμε, να
κυνηγήσουμε τα όνειρά μας, να τα πετύχουμε.

No comments:
Post a Comment