Όσα ζω τα χρόνια
που ασχολούμαι με την τοξοβολία σαν αθλητής και σαν προπονητής είναι
ανεκτίμητα. Δεν τα αλλάζω με τίποτα. Και σίγουρα δεν ήταν πάντα όλα εύκολα...
Οι ώρες που περνάω κάνοντας αυτά που
αγαπάω, και αυτά που αποκομίζω είναι κομμάτι της προσωπικότητας
μου. Δεν είναι τα μοναδικά σίγουρα, αλλά είναι μεγάλο κομμάτι. Πολλές φορές με
αφορμή συζητήσεις κάνω την ερώτηση στον εαυτό μου : "Είμαι έτσι γιατί
είμαι τοξότης ή είμαι τοξότης γιατί είμαι έτσι ?". Δεν έχω απάντηση.
Δεν με ενδιαφέρει να βρω την απάντηση, μερικά πράγματα απλώς είναι.
Δεν σημαίνει ότι
αποδέχομαι τα πάντα a priory, πάντα θα είμαι ανοιχτός στο
καινούριο αλλά και σκεπτικιστής ταυτόχρονα. Μου κάνει, το πιστεύω ? Το κρατάω χωρίς προκαταλήψεις.
Οι ώρες που
περνάει καθένας μας μακριά από το σπίτι του, μακριά από την δουλειά του, σε "βάρος" των
ανθρώπων του (οικογένεια, φίλοι), και παραμελώντας ίσως άλλα ενδιαφέροντα και
υποχρεώσεις έχουν μια δικιά τους ιδιόμορφη πίεση. Κάτι σε τρώει (είναι σωστό,
μήπως είναι εγωιστικό, πόσα έχω αφήσει πίσω...), αλλά
σιγά σιγά το συνηθίζεις. Με τη χρόνια ενασχόληση μαθαίνεις να κουμαντάρεις
καλύτερα το χρόνο σου, τα ενδιαφέροντα σου, την ενέργεια σου, τα όνειρα σου,
τους στόχους σου. Τη ζωή σου ολόκληρη.
Και αυτό είναι
κάτι που δεν μαθαίνεται εύκολα. Όμως αυτή η
ικανότητα είναι δική σου, κανένας δεν μπορεί να σου την
πάρει, να την υποτιμήσει, να την υποβαθμίσει, να την κοροϊδέψει, να τη
σνομπάρει, να επέμβει.
Υπάρχουν πολλά
"συστήματα" που προσπαθούν να διδάξουν στους ανθρώπους κάτι ανάλογο, να έχουν έλεγχο της ζωής τους. Υπάρχουν άπειρες
"σχολές" που προσπαθούν να δείξουν στους ανθρώπους τον τρόπο να ζουν
τη ζωή τους, να ζουν τη στιγμή. Υπάρχουν πολλές
"κατευθύνσεις" που μπορούν να δώσουν νόημα στη καθημερινότητα.
Όχι, δεν κάνω
τοξοβολία για να έχω έλεγχο στη ζωή μου. Κάνω τοξοβολία γιατί μου αρέσει
και την έχω επιλέξει. Τα υπόλοιπα έρχονται...
Και αυτό προσπαθώ
να διδάξω και στους ανθρώπους γύρω μου. Κάνε τοξοβολία
για να περνάς καλά. Αυτή είναι η αρχική συνθήκη που πάνω της χτίζονται τα
υπόλοιπα. Δεν είναι η μοναδική σίγουρα, αλλά είναι η αρχική. Εάν δεν σου αρέσει
και δεν περνάς καλά, ξέχνα το. Αν εχεις χρόνο και διάθεση, πάμε να κυνηγήσουμε
κάτι περισσότερο.
Μην ξεχνάς ποτέ
όμως την αρχική "δέσμευση". Κάνεις κάτι που σου αρέσει και το έχεις
επιλέξει. Η πίεση, οι αγωνίες, οι στόχοι, οι απογοητεύσεις, οι δυσκολίες, το
"άγχος", τα ζόρια είναι μέρος του "παιχνιδιού". Είναι τα
εργαλεία που θα μεταμορφώσουν την επιλογή μας σε κάτι άλλο, κάτι μεγαλύτερο, με
νόημα.
Ο προπονητής θα σου μάθει τον τρόπο να χειρίζεσαι το τόξο και τη σωστή τεχνική, θα σου δείξει τι
μπορείς να κάνεις και που μπορείς να φτάσεις, θα σε βοηθήσει στα δύσκολα.
Δεν είσαι
ικανοποιημένος μόνο με αυτά ? ΟΚ, πάμε για τα παραπάνω αλλά να ξέρεις ότι οι
απαιτήσεις είναι διαφορετικές. Αν θέλεις να
γίνεις πρωταθλητής ετοιμάσου για μεγάλα ζόρια. Είναι εφικτό και αυτά που θα
κερδίσεις σε προσωπικό επίπεδο απλά δεν περιγράφονται. Ανεξάρτητα
από το αν θα τα καταφέρεις ή όχι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, το ταξιδι αξίζει.
Δεν σε ενδιαφέρει, δεν μπορείς τώρα, δεν προλαβαίνεις, δεν θέλεις άλλο ? ΟΚ, μπορούμε
πάντα να περνάμε καλά κάνωντας αυτό που αγαπάμε, τοξοβολία.
Όλοι οι
τρόποι για το πως θα ασχοληθούμε είναι διαθέσιμοι, και εφόσον αγαπάμε αυτό που κάνουμε, στηρίζω 100% την όποια επιλογή.
Ο καθένας φοράει
το μπλουζάκι που του ταιριάζει.

No comments:
Post a Comment